Δεν προλαβαίνω να ποστάρω λόγω διαβάσματος, αλλά πραγματικά πρέπει να κάνω γνωστό αυτό το διαμάντι.
Μπάντα pirate metal!!! Α keytar never sounded not so gay :P Απίστευτοι (credits: Nick The G(r)eek)
Επέστρεψε ο φίλος μου Megatron, σαν άλλος αμερικλάνος και με ενημέρωσε για της νέες δημοσιεύσεις του CDC εκεί στο Αμέρικα. To CDC είναι το κέντρο ελέγχου και πρόληψης ασθενειών και που λέτε, εξέδωσε έναν οδηγό επιβίωσης σε περίπτωση zombie apocalypse! Μάλιστα κάνει και αναφορά στο βιβλίο Zombie Survival Guide, που πρωτοπαρουσιάστηκε σε αυτό το μπλογκ για το δικό σας καλό!
Οπότε, θεώρησα ότι για να το λένε και οι αμερικάνοι κάτι μπορεί να ξέρουν και είπα να προπονηθώ για παν ενδεχόμενο. Έτσι πήγα για paintball. Με τίμημα πολλές μελανιές και αγκάθια στα πόδια, ανακάλυψα ακόμη ένα πράγμα στο οποίο δεν έχω απολύτως κανένα ταλέντο. Αλλά για όποιον το σκέφτεται να παίξει το συστήνω ανεπιφύλακτα. Υπό έναν όρο:
Σωστά ρούχα για paintball
Πολύ-μα πάρα πολύ λάθος ρούχα για paintball
Και μετά τις μπρουταλιές για να ισορροπήσω με την θηλυκή μου φύση, πήγα σε μια έκθεση κοσμήματος, όπου παρέλασαν όλες οι wannabe stylish της πόλης, ξινίζοντας τα μούτρα τους στους πάγκους. Κι εδώ πρέπει να παραδεχτώ για μια φορά τις Αθηναίες στο vintage. Η άλλη κατάφερε να φορέσει μπουρνούζι με τέτοιο τρόπο που δεν την μάζεψε ο μπόγιας όταν βγήκε από το σπίτι. Όχι σαν το βλαχοβίνταζ της Σαλονικιάς που φοραέι γυαλια μαρία η άσχημη, κόκκινο κραγιόν, κρεμαστό από κάνα τενεκέ με κορδέλα και πάει στην Βαλαωρίτου. Α, ξέχασα, δηλώνει και μπαϊσέξουαλ, χαλώντας την πιάτσα για τις αληθινές μπάι(Χριστέ μου!) Όχι κυρά μου, μέχρι και το vintage θέλει θάρρος!
Αυτά είχα να πω.
Και στην θεσσαλονίκη από κρύο δεν λέει τίποτα, αλλά όταν κάνει ζέστη, γάμησε τα.
Χάθηκα ε? Ήταν για να πιστέψει ο κόσμος ότι πέθανα μετά το zombie riot και ότι έρχεται το zombie apocalypse. Αλλά στην πραγματικότητα εξαφανίστηκα καθώς είναι σκληρή δουλειά να γίνεις το τσιράκι της δασκάλας. Ευτυχώς είμαι σε καλό δρόμο.
Καλά να'ναι ο αμερικλάνος που μου θύμισε ότι ίσως κλικάρει και κανείς αυτό το μπλογκ. Και να πάει να γαμηθεί και το εντέρο μου που με αναγκάζει να μείνω μέσα (παίρνει εκδίκηση το κοκορέτσι του Πάσχα). Σαν αποτέλεσμα αυτής της ρετροσπεκτίβας θα διηγηθώ τις ιστορίες των αποτυχημένων προβολών που συνεχίζουν να παίζονται σε φεστιβάλ κι εγώ συνεχίζω να πηγαίνω.
1ο fail: Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, θεματική ενότητα φετιχισμός: Τι το'θελα η hentai κι εγώ; Έφαγα μια ώρα βλέποντας έναν τύπο να γυαλίζει τα 600 ζευγάρια μπότες του και να ξεσκονίζει το βωμό με τα πιο σημαντικά πουλιά,αχέμ,αγόρια, που πέρασαν από τη ζωή του, αλλά στο βωμό αυτό δεν είχε τον άντρα που του παρέχει στέγη και λεφτά για την λόξα του. Δεν μπορώ να αποφασίσω ποιός ήταν ο πιο ηλίθιος.
Η δεύτερη ώρα κύλισε το ίδιο ευχάριστα, με ένα μάτσο ξεδοντιάριδες γιαπωνέζους μπαρμπάδες να μας εξηγούν πόσο γαμάτο είναι το bondage και πόσο πολύ γουστάρουν οι γιαπωνέζες να ταπεινώνονται. Κι εγώ η δύσμοιρη που νόμιζα ότι θα έβλεπα και κανένα σοβαρό ντοκιμαντέρ με ψυχολογικές και ιστορικές μελέτες.
Θα μου πεις,πήγαινα γυρεύοντας. Έπρεπε να το φανταστώ ότι απλά θα βάζαν μια κάμερα,ένα ταξίδι στο εξωτερικό, μια γνωριμία με έναν περιθωριακό και θα το πουλούσαν για το θέμα και μόνο.
Η τέχνη του να κρεμιέσαι από το ταβάνι,τώρα και στο σπίτι σας!
Βασικά φτάνει, δεν γράφω για τις υπόλοιπες προβολές.
Σε μια πήγα που άξιζε, και γίναμε και ολόκληρο θέμα στην Στεφανίδου!
Αν δεν είσαι άντρας, φοράς κουστούμι και σε λένε Ασκητή, δεν είσαι ειδικός στο σεξ και τις σχέσεις και δεν δικαιούσαι να μιλήσεις. (Αλήθεια , ο Ασκητής τα έχει λύσει τα δικά του θέματα; Γιατί πάντα αναρωτιόμουν ποιος τον πηδάει, που είναι λες και βγήκε από ποντικί βιντεοταινία του '80.)
Anyway, το άρθρο αυτούσιο είναι αυτό. Φαίνεται ότι κάποιος Θέμος προσπάθησε να βγάλει είδηση τραβώντας την απ'τα μαλλιά.
Στα υπόλοιπα random θέματα της μέρας: Εσάς η Άντζελα σας έστειλε μήνυμα; Ψάχνει τη φίλη της την Ειρήνη, γιατί μόλις χώρισε και θέλει καφέ.
Την πρώτη φορά που είδα το μήνυμα στο κινητό της μαμάς μου,ψάρωσα γιατί πέτυχε και το όνομα. Η μάνα μου ευτυχώς δεν ψάρωσε, κυρίως γιατί βαριέται να στείλει μηνύματα. Αλλά τελικά υπάρχει κόσμος που την λυπήθηκε την Άντζελα, η οποία τελικά έχει στείλει σε όλη την χώρα μηνύματα ψάχνοντας την Ειρήνη. Αυτό το μπλογκ συγκεντρώνει τις τραγικές μαρτυρίες των επιζησάντων εξαπατημένων που ακόμη αναρρώνουν από το σοκ.
Συγκεκριμένα, το πρώτο θύμα απάντησε: Συγνώμη δε με λένε Ειρήνη, αλλά μην στεναχωριέσαι κούκλα μου, όλα καλά θα πάνε. Κι εγώ χωρισμένη με δύο παιδιά είμαι και ξέρω.
Το δεύτερο θύμα ήθελε και να μάθει σε ποια πόλη είναι για να την πάει για τσάι και συμπάθεια.
Τσκ,τσκ και θα περίμενε κανείς ότι μετά από τόσα χρόνια απατών ο κόσμος θα ήταν υποψιασμένος.
Τέλος, στην στήλη του fail and city: κέρδισα εισιτήριο για Pierced Arrows. Ο drummer τους είναι κάποιος χαμένος γιος των Ramones, και έχει γυάλινα μάτια γιατί σίγουρα τα έχει βγάλει έτσι όπως παίζει.
Και φυσικά δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε την στήλη της μόδας από το παρών άρθρο.
Τώρα που οι μέρες είναι κρύες και τα λεφτά λίγα, πολλοί από εμάς έχουμε καταφύγει στο cocooning. Μια καλή παρέα, στην μορφή βιβλίου, ταινίας, φίλου κι ένα ζεστό αφέψημα μπορούν να σας χρωματίσουν τη μέρα με τα πιο φωτεινά χρώματα! Παρακάτω δίνεται ένας σύντομος οδηγός βοτάνων για αφεψήματα αλλά και ποικίλες άλλες χρήσεις, τα οποία αποτελούν και προτάσεις για όσους έχουν ξεπεράσει την ημερήσια δόση καφεΐνης:
Φακόμυλο (Fuckomilo) : Bότανο με γεύση φακής, γνωστό για τις διεγερτικές και αφροδισιακές του ιδιότητες. Για αφέψημα, βράστε μια κουταλιά για μια κούπα νερό. Για απευθείας χρήση, το τρίβετε πάνω στο άτομο που ενδιαφέρεστε να συνουσιαστείτε, αλλά αν δεν αποδώσει μην το παρακάνετε. Τα βότανα δεν είναι θαυματουργά κι επίσης κινδυνεύετε να στιγματιστείτε σαν ο τρελός του χωριού. Σαγιοναρόξυλο: Μοιάζει με το συγγενικό του σανδαλόξυλο (είναι της ίδιας εταιρίας), φυτρώνει κυρίως σε παραλίες και κοντά σε κάμπινγκ. Στη Γερμανία, υπάρχει μια σπάνια ποικιλία όπου φυτρώνει πάνω σε κάλτσες. Χρήση: Χρησιμοποιείται σε μορφή βάμματος είτε βρασμένο για να γιατρέψει τη μυκητίαση των ποδιών,το γνωστό πόδι αθλητή. Ακάλυπτος: Όπως προδίδει και το όνομα του βοτάνου, φυτρώνει στους ακάλυπτους των πολυκατοικιών. Δέχεται μόνο λίπασμα γάτας και νερό βροχής. Δεν έχει την ίδια ευχάριστη μυρωδιά με τον συγγενικό ευκάλυπτο, αλλά λόγω της ευκολίας απόκτησης του είναι ευρέως διαδεδομένος. Δεν υπάρχουν ξεκάθαρα επιστημονικά στοιχεία για την χρήση του, οπότε χρησιμοποιείστε μόνο αν είστε απελπισμένοι. Χαμομήλι: Λόγω της αστικοποίησης ο σύγχρονος κόσμος δεν ξέρει την πραγματική μορφή του χαμομηλιού, πριν περάσει από τις κατάλληλες επεξεργασίες και βρεθεί στα ράφια μας. Το ταπεινό, λοιπόν, χαμομήλι φυτρώνει στο χώμα και όταν ωριμάσει παίρνει τη μορφή μήλου. Τότε δίνεται στις αγελάδες για να τραφούν. Αυτές φτύνουν το κουκούτσι, το οποίο αφήνεται να ξεραθεί και είναι έτοιμο προς πώληση. Οι χρήσεις του είναι γνωστές σε όλους: Αντιφλεγμονικό, αντισηπτικό, ήπιο αντισπασμωδικό και εφιδρωτικό. Πίνεται σε μορφή αφεψήματος.
Χαμομήλι
Πασταφλώρα: Είδος συγγενικό της πασιφλόρα. Χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο από τους διαβητικούς, λόγω του χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη του. Έχει γλυκιά γεύση που θυμίζει βερίκοκο.
Καυλόφυλλο(Caulophyllum thalictroides): Η ονομασία κάνει προφανή και την χρήση του. ΠΡΟΣΟΧΗ: Να αποφεύγεται αν δεν υπάρχει διαθέσιμος/η και διατεθειμένος/η ερωτικός/η σύντροφος. Σπυρουλίνα: Η ονομασία προέρχεται από το άτομο που ανακάλυψε τις ευεργετικές του ιδιότητες ενάντια στην ακμή. Η εν λόγω Λίνα υπέφερε από ακμή κατά την εφηβεία της, με αποτέλεσμα να γίνεται θύμα κοροιδίας από τους συμμαθητές της και να αποκτήσει το παρατσούκλι ΣπυρουΛίνα. Τότε, το κορίτσι πήρε τα βουνά. Το βράδυ κοιμήθηκε κάτω από τα άστρα, χρησιμοποιώντας για μαξιλάρι τη βλάστηση. Το επόμενο πρωί που ξύπνησε, όλα τα σπυράκια είχαν εξαφανιστεί από το πρόσωπο της. Εξού λοιπόν και το όνομα του φυτού. Χρήση: Τρίψτε στην παθούσα περιοχή μέχρι να πρασινίσει.
Μια τελική συμβουλή: Use it, don't abuse it. Αν δεν κάνουν δουλειά, δεν φταίνε αυτά αλλά εσείς!
Αυτά για σήμερα. Την επόμενη φορά θα περιοριστούμε στα αρωματικά βότανα και μπαχαρικά, για όσους από εσάς αρέσει να μαγειρεύετε.
Ρεεεε, δεν πάμε καθόλου καλά! Μόλις πάτησα πόδι στην Δεν-Θεσσ-Άλλο-Νίκη προφανώς και γριπώθηκα, αλλά δεν έιναι αυτό το πρόβλημα. Θυμάστε τα καινούρια χάπια για τον κρετινισμό μου που σας έλεγα; Ε, κάνανε τόσο καλή δουλειά που από ζόμπι έχω μετατραπεί σε βρυκόλακας. Περίσσευμα ενέργειας; Έχω τόσο που σταματάει και ολόκληρο zombie apocalypse. Έχω να κοιμηθώ δυο βράδια και έχω 100% διαύγεια και ενέργεια. Τερμάτισα παιχνίδια, είδα sailor moon, ξεκίνησα ημερολόγιο, έπαιξα κιθάρα, έκανα puzzle, ξύρισα τα πόδια, μέτρησα τις αράχνες στο ταβάνι. Διαβάζω για την εξεταστική όλη μέρα και μπορώ να συνεχίσω κι άλλο, ίσως και για πάντα. Αυτό είναι καταδίκη!
Συμπέρασμα: ενέργεια έχω, αυτό που δεν έχω είναι ενδιαφέροντα. Τι να κάνει ένας κοινός, βαρετός άνθρωπος όταν του δώσεις ξαφνικά παραπάνω ώρες στη μέρα (βράδυ για την ακρίβεια); Θέλω να μπω κάτω απο το πάπλωμα και να χαθώ στους ονειρόκοσμους. Είναι σκληρό να χάνεις ξαφνικά την αποχαύνωση σου, ειδικά αν δεν έχεις και internet σπίτι. Life's a bitch.
Προτάσεις;
Από μικρή είχα άρνηση στο να μάθω να κάνω τις δουλειές του σπιτιού, μαγείρεμα, ράψιμο κτλ, γιατί ήταν πράγματα που έπρεπε να ξέρουν τα κοριτσάκια για να τις πάρει ένας καλός γαμπρός. Εφόσον δεν ήθελα κανένα γαμπρό για να γίνω δούλα και νοικοκυρά του, ορκίστηκα να μην ακουμπήσω κατσαρόλα και ξεσκονιστήρι ποτέ μου. Όταν μεγάλωσα λοιπόν και αποφάσισα ότι εγώ ορίζω τι κάνω και για ποιόν το κάνω, είπα να αυτομορφωθώ και στα σπιτικά θέματα.
Φέτος, σαν test drive είπα να κάνω το χριστουγεννιάτικο μαγείρεμα. Και ήρθε η ώρα της βασιλόπιτας...
Και καρφώθηκα στο πόσο χαζή μπορώ να γίνω λόγω προκατάληψης: "Μάνα, εγώ βασιλόπιτα δεν κάνω. Άμα θες σου κάνω κεικ, τσουρέκι , αλλά δεν βάζω στο τραπέζι βασιλικές μαλακίες."
Και η πάντα ήρεμη φωνή της άμοιρης μάνας με αντιδραστικό χαζό παιδί απαντά "Για τον Άη-Βασίλη την ονομάσανε έτσι κορίτσι μου"...
Σιωπή ."Α, ε τότε κάτι θα γίνει."
Διαλέγω συνταγή από το internet, ξεκινάω πυρηνικό πόλεμο στην κουζίνα, ανακατεύω με σάλια και ιδρώτα και βάζω στο φούρνο. Ναι, αλλά η ρουφιάνα η συνταγή δεν έγραφε να βάλω φλουρί στην βασιλόπιτα και σαν καλό στραβάδι που θέλει και οδηγίες για να σκουπίσει τη μύτη του δεν μου πέρασε από το μυαλό.
Συμπέρασμα: Μάνα-κόρη: 2-0
PS: Αγαπητέ Αη-Μπίλι(α) , επειδή ήμουν το ίδιο σκατόπαιδο και φέτος θα ήθελα να μου φέρεις το κουφάρι του Ρούντολφ, ή αν δεν γίνεται αυτό, να φέρεις επιτέλους το Zombie Apocalypse που προφητεύει η Οσία Πουκία.
Μαριλίνα, Μαριλένα, Μαριάντζελα, Μαριεύη ,Μαριλού, Μαριλία, Μαριαλένα, Μεριλίνα, Μαρικέλλυ, Μαριλίτα, Μαριάννα(μπανάλ) και συνεχίζεται επ'αόριστον... Πας καλά μαρί; Τι πάθαν στην Αθήνα και τις λένε όλες Μαρί+όνομα; Δηλαδή, αν κατέβω θα πρέπει να ονομαστώ Μαριμήτρα;
Πήρα σήμερα τα καινούρια χάπια για τον κρετινισμό μου και δεν μοιάζουν πια με πορτοκαλί καραμέλες, είναι άσπρα και μίζερα σαν όλα τα χάπια. Αλλά που θα πάει, θα βάλουν μπρος τον εγκέφαλο μου και θα επιστρέψω δριμύτερη με μη-κρετινικά, εριστικά θέματα!
Τις προάλλες βρέθηκα σε μια καλτ προβολή, καλτ ταινιών. Από αυτές τις ταινίες που είναι τόσο δύσκολο να ξετρυπώσεις από το παρελθόν, ώστε αυτόματα γίνονται άξιες για να τις δεις. Πιθανότατα τις έχει γυρίσει μια παρέα ή μια ομάδα ανθρώπων που είχαν κάτι να πούνε και την ακομπλεξάριστη εποχή των 80's το κάναν πραγματικότητα, χωρίς κάποιο φόβο, πάθος και τεχνογνωσία (αλλά με άπειρες ποσότητες LSD) . Σήμερα νομίζω ότι έχουμε όλη την τεχνογνωσία αλλά δεν έχουμε κάτι να πούμε.
Άραγε θα μου φαινόταν τόσο ρομαντικά τα 80's αν τα ζούσα? Ίσως να μου την έσπαγε που θα έπρεπε να κουμπώνω το σουτιέν στο παντελόνι και να φοράω μια σακούλα από πάνω για ζακέτα.
σικ εντ σαικσυ
Τέλος πάντων, η επική ταινία λεγόταν Decoder. Το μόνο σχόλιο στο imdb συνοψίζεται στο muzak is more than music(?)! Και αυτή είναι η απόδειξη ότι η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά είχε προαναγγελθεί, κάτι που ήξερε μόνο ο Λιακόπουλος αλλά θα το αποκάλυπτε μόνο σε όποιον θα αγόραζε όλο το σετ βιβλίων του.
Στόρυ της ταινίας, παν κατ, είναι ότι ένας τύπος ανακάλυψε ότι τα burgers ελέγχουν τον κόσμο και έφτιαξε μια κασέτα (ναι, κασέτα, στα 80's είπαμε ότι ήμαστε), με έναν ενοχλητικό ήχο το οποίο προκαλούσε το πλήθος να βγει και να εξεγερθεί.
Αποτέλεσμα: Η ταινία πέτυχε τον σκοπό της. Να μου προκαλέσει εκνευρισμό με αυτό τον ήχο και να θέλω να τα σπάσω όλα :P Επίσης, ξύπνησε και εκείνα τα περίεργα συναισθήματα που νιώθω όταν βλέπω κάτι καλτ, σαν να αδειάζει επιτέλους το μυαλό μου και σαν να είμαι μέλος μια κρυφής κοινωνίας υποκουλτούρας μαζί με τους συνθεατές.
Anyway, το θέμα είναι ότι στην ταινία εμφανιζόταν ένας τύπος ονόματι Genesis P-Orridge. Hγετική μορφή της μπάντας Psychic TV ή Psychick TV ή Φύστικ TV, μιας τρελοκομείο-ψυχεδελικής μπάντας των 80's. To clue της υπόθεσης είναι ότι αυτός ο G άρχισε να πειραματίζεται με το σώμα του για να μεταμορφωθεί σε μια pandrogynous (η λέξη της ημέρας) οντότητα!!!
Επίσης, σε συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες και τρελάρες γενικά ίδρυσε μια μαγικο-καλλιτεχνική κολεκτίβα ονόματι temple of psychic youth (TOPY, ναι, ΤΟΠΙ).
Γενικά παρουσιάζει ενδιαφέρον το όλο σκηνικό: http://www.ain23.com/topy.net/ Αυτά έμαθα για σήμερα.
ΦΥΣΤΙΚ ΚΑΛΗΝΥΧΤΕΣ
Καταγγέλω το ποταπό βλογκ του http://psychanagastikos.blogspot.com/ Γιατί πέρα από την έμπνευση τίτλου από το πρόσωπο μου, ο στυγνός αυτός αντιγραφέας δεν πληρεί καν τα κριτήρια για να θεωρείται ένας σωστός ψυχανάγκας, πράγμα το οποίο θα σας αποδείξω ευθύς αμέσως. Και πως μπορώ θα με ρωτήσετε? Λοιπόν, it takes an psychanaga to recognize another. Καταρχάς, μόλις σήμερα έγραψα το πρώτο μου ποστ και ήδη γράφω δεύτερο, μπορεί και να ακολουθήσει τρίτο κ.ο.κ. και σπατάλησα όλη τη μέρα μου στο να διαμορφώνω το ιστολόγιο με χίλιους διαφορετικούς τρόπους, άσχετα που δεν έχω καν κοινό να απευθυνθώ. Σκέφτομαι θέματα, τρόπους γραφής κτλ. ενώ το πιθανότερο είναι ότι μέχρι μεθαύριο θα το έχω παρατήσει κιόλας. Τώρα κοιτάξτε το μπλογκ του υποφαινόμενου. Βλέπετε δύο ποστ την ίδια μέρα?ε?ε? Φυστικά και όχι! Τι καταλαβαίνουμε? 1-0 Αρνούμαι να μπω σε παραπάνω λεπτομέρειες καθώς η υπόθεση είναι αυταπόδεικτη. Απλά, η κρίσιμη ερώτηση που θα τα καθορίσει όλα είναι: Πόσες φορές έχει κατουρήσει ο υποφαινόμενος σήμερα? Γιατί ο ψυχαναγκαστικός που σέβεται τον εαυτό του φυσικά και θα έχει φανταστική ουρολοίμωξη αν διαπιστώσει ότι ήρθε σε επαφή με μικρόβια. Τον καλώ λοιπόν να απαντήσει στις ορθές κατηγορίες, για να μην αγχωνόμαστε εμείς οι ψυχαναγκαστικοί για την φαινομενική κανονικότητα του. Συγνώμη που σας αφήνω τώρα αλλά πρέπει να κατουρήσω...
Το πήρα απόφαση εν τέλει, να ξεπεράσω την τεμπελιά μου και να γράψω σε ένα μπλογκ. Γιατί άμα δεν το κάνω αυτό τότε θα πρέπει να κάτσω να διαβάσω και το αποφεύγω σαν το διάολο το λιβάνι.
Βλέπετε, φέτος ξεπέρασα το νόμιμο όριο των σπουδών μου και εμφανίζεται στον ορίζοντα η επιτακτική ανάγκη κατά το κοινωνικό γίγνεσθαι ότι πρέπει επιτέλους να αλλάξω την ζωή μου και να γίνω καλό εργαζόμενο παιδί.
Το πως έφτασα 7 έτος ακόμη μου παραμένει ένα μυστήριο και έχει να κάνει με τη θεωρία της σχετικότητας και την συστολή του χρόνου στην συγκεκριμένη περίπτωση.Ο θείος Αλβέρτος είπε
"Βάλε το χέρι σου σε μια κατσαρόλα με καυτό νερό για 2 λεπτά, θα σου φανούν 2 ώρες.Κάθισε διπλα σε μια ομορφη γυναίκα για 2 ώρες και θα σου φανούν 2 λεπτά...Αυτό είναι η σχετικότητα.."
Ε, μάλλον κάθησα δίπλα σε πολλές όμορφες γυναίκες :P
Δεν είναι όμως ότι δεν κάνω τίποτα τόσα χρόνια. Απλά δεν πληρώθηκα ποτέ για αυτά. Κάνω μια αποκόμιση εμπειριών καθημερινά. Δεν μπορώ να αφήσω στιγμή να πάει ανεκμετάλευτη και τρέχω από σκηνικό σε σκηνικό. Έχει φααααάση! Και σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να τελειώσει αυτό το πανηγύρι της ασταμάτητης ροής νέων δεδομένων...
Οπότε, να λοιπόν η αγγελία μου:
Σπόνσορας αναζητείται για χρηματοδότηση ατομικών δραστηριοτήτων και καταγραφή εμπειριών από ενθουσιώδη νεανίδα. Κάθε προσφορά θα εκτιμηθεί. Save me from having to work!
Θυμάστε τα καινούρια χάπια για τον κρετινισμό μου που σας έλεγα; Ε, κάνανε τόσο καλή δουλειά που από ζόμπι έχω μετατραπεί σε βρυκόλακας. Περίσσευμα ενέργειας; Έχω τόσο που σταματάει και ολόκληρο zombie apocalypse. Έχω να κοιμηθώ δυο βράδια και έχω 100% διαύγεια και ενέργεια. Τερμάτισα παιχνίδια, είδα sailor moon, ξεκίνησα ημερολόγιο, έπαιξα κιθάρα, έκανα puzzle, ξύρισα τα πόδια, μέτρησα τις αράχνες στο ταβάνι. Διαβάζω για την εξεταστική όλη μέρα και μπορώ να συνεχίσω κι άλλο, ίσως και για πάντα. Αυτό είναι καταδίκη! 
Από μικρή είχα άρνηση στο να μάθω να κάνω τις δουλειές του σπιτιού, μαγείρεμα, ράψιμο κτλ, γιατί ήταν πράγματα που έπρεπε να ξέρουν τα κοριτσάκια για να τις πάρει ένας καλός γαμπρός. Εφόσον δεν ήθελα κανένα γαμπρό για να γίνω δούλα και νοικοκυρά του, ορκίστηκα να μην ακουμπήσω κατσαρόλα και ξεσκονιστήρι ποτέ μου. Όταν μεγάλωσα λοιπόν και αποφάσισα ότι εγώ ορίζω τι κάνω και για ποιόν το κάνω, είπα να αυτομορφωθώ και στα σπιτικά θέματα. 
